Ik gun je geen co-ouderschap!

In een echtscheidingszaak wilde de vrouw, achtergelaten door haar man, niet toestaan dat hij zou zorgen voor hun zoon:
– als straf voor het verbreken van de relatie;
– omdat ze vond dat hij haar en hun zoon verraden had door weg te lopen van het huwelijk en het gezinsleven.Ze had het gevoel dat ze alles voor hem had gedaan. Ze steunde hem in zijn carrière, zorgde voor hun
zoon overdag, ‘s avonds en ‘s nachts, terwijl hij alleen de ‘leuke dingen’ met hem deed;
– ze vond dat hij weg liep van zijn verantwoordelijkheden in haar ogen is hij een slecht voorbeeld voor hun zoon.
Ze gunde hem geen co-ouderschap.

De man – aan de andere kant – wilde niet buigen voor haar eisen.
Omdat hij het gevoel had:
– dat hij heeft dit in het verleden veel te vaak gedaan heeft en nu zal hij volharden om zich te verzetten
tegen haar;
– hij vond dat hij hun zoon moest beschermen tegen de strenge regels die de vrouw naleeft
de waarden die ze hem aanlegt;
– hij zag haar als bekrompen;
– hij wil zijn zoon leren dat het goed is om een meer vrij leven te leiden en te doen wat je wilt.

Wat we hier zien is een totaal ander standpunt van wat het betekent om een goede ouder te zijn.
Ze verschillen in hun kernwaarden en basisintenties, en ze willen allebei hun eigen waarden doorgeven
aan hun zoon. Dat is positief.  Ook positief is dat de vrouw haar ‘niet-gunnen’ eerlijk aangeeft.  Veel mensen ervaren dezelfde gevoelens, maar komen er niet voor uit.  Dat maakt het nog lastiger om eruit te komen!

Kijk voor de oplossing naar de Mediation Master Class via onderstaande link:

 

Kijk voor oplossingstips het e-book: “Oplossingen!” en bekijk de Mediation Masterclass

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *